Samir Ələkbərov: Bizim futbolçular asan pul qazanmağa qaçırlar

Azərbaycanın U-21 yığmasının məşqçisi Samir Ələkbərovun azerisport.az saytına müsahibəsi

- Millimiz beynəlxalq turnir öncəsi özünü necə hiss edir?
- Bu turnir bizim üçün hazırlıq baxımından çox vacibdir. Uşaqları yoxlayacağıq. Xüsusi bir hədəfimiz yoxdur, əsas bu turnirdə iştirakdır. Amma bu, o demək deyil ki, bütün rəqiblərə uduzmalıyıq. Şübhəsiz ki, layiqli çıxış etməyə çalışacağıq.

- AÇ-nin seçmə mərhələsi çərçivəsində Rusiya üzərində qazanılan qələbədən (3:0) sonra komandada özünəinam artıb?
- Şübhəsiz ki, belə qələbə özünəinamı artırmaya bilməz. Həmin oyundan sonra uşaqlar hətta qrupdan çıxmaqdan dəm vururdular. Bütün bunlar hamısı özünəinamın nəticəsi idi. Baxmayaraq ki, bu, mümkünsüzdür.

- Martda baş tutacaq cavab matçında ruslara həmin qələbənin təsadüfi olmadığını isbatlaya biləcəyik?
- Düzünü deyim ki, qarşıdakı turnirdən daha çox Rusiya ilə səfər oyununu düşünürəm. Asan olmayacaq. Çünki rəqib bizə qarşı xüsusi motivasiya ilə oynayacaq.

- 1990-cı illərdə siz də futbol oynamısınız. İndi yaranan ciddi maliyyə problemlərindən sonra əksəriyyət belə düşünür ki, yenidən futbolçuların "pirojki" yediyi dönəmə qayıdırıq...
- Mən həmişə futbolçuların tərəfində olmuşam, onların daha çox qazanmasını istəmişəm. Amma yüngül desək, oyunçular son dövrlərə qədər aldıqları pullara layiq deyildilər. Amma hətta ciddi maliyyə problemlərinin yaşandığı indiki dövrdə də futbolçular bizim o vaxt qazandığımızdan daha çox pul alırlar.

- Ola bilər ki, bu vəziyyət futbolçularımızın ölkə xaricinə yollanmasına kömək etsin?
- Təbii ki, onlarda xarici çempionatlarda oynamaq arzusu yarana bilər. Bəlkə bundan sonra oynasınlar. Qoy nəyə qadir olduqlarını orada göstərsinlər. Futbolçularımız orada həm də layiq olduğu pulu alacaqlar.

- Deməli, futbolçularımıza nə qədər az pul verilsə, bir o qədər yaxşı oynayacaqlar?
- Əlbəttə. Birinci müqaviləsi 200 000, 300 000 min dollar olan futbolçularımız niyə oynamalıdır ki? Amma onlar burada real qiymətlərini alsaydılar, məcbur olacaqdılar ki, ölkə xaricinə üz tutsunlar. Bizim futbolçular asan pul qazanmağa qaçırlar.

- Bəs siz əminsiniz ki, 1990-cı illərdə belə imkan olsaydı, onlar kimi davranmazdınız?
- Arada çox böyük fərq var. Biz çox çətinlik görmüşük, amma indiki gənclər yox. Gənclərdən ibarət yığmanın üzvü məndən əvvəllər harada oynadığımı, çalışdığımı soruşursa, daha nə deyəsən? (gülür) Amma mən az qala Anatoli Banişevskinin bütün qohumlarını tanıyıram. Bu, sadə bir misaldır.